Ding 12 Informatie zoeken

Blijft lastig, voor iedereen. Wat is waar, wat niet en waar kan ik informatie vinden zonder te verdwalen. Is  bijvoorbeeld dit waar?

Ik zie regelmatig pogingen voorbij komen om goede tools en strategieën beschikbaar te stellen, maar voor mij is daar het 'ei van Columbus' nog niet bij. 

Actief hebben wij bij AGORA met verschillende collega's een subsidie aanvraag gedaan om, samen met de makers van Nieuwsbegrip, een strategie mediageletterdheid voor kinderen te ontwikkelen. Helaas is de subsidie niet toegekend en het plan in de la beland. 

Ik denk dat we kinderen moeten leren optimaal gebruik te maken van zoekmachines en met name Google. Immers bijna iedereen gebruikt Google, dus waarom dan niet leren deze optimaal te in te zetten. In het boekje de Google code van Henk van Ess worden handige en bruikbare tips gegeven om optimaal gebruik te maken van deze zoekmachine. Daarnaast is het goed om ook andere zoekmachines te gebruiken. Davindi en Dabadoo zijn mooie alternatieven, ook omdat de strategieën van het zoeken door de machines anders is. Ook over dit laatste is een vorm van bewustwording bij leerkrachten en kinderen nodig. 

In de vernieuwde versie van Diploma Veilig Internet wordt de opdracht gegeven je naam in Google in te typen en het resultaat te bekijken en te bespreken. 

Deze mindmap is gemaakt door kinderen en een collega van de Bijenkorf. Ze hebben  bubbl.us gebruikt. De groep wilde met de AGORA leskist een schooljournaal maken en heeft, voordat ze aan de slag gingen, met elkaar bedacht welke onderwerpen aan bod moeten komen. Naar mijn idee een geslaagde manier om in een korte tijd veel ideeën te verzamelen. 

Ding 9 Invloeden media

Media:
We staan er mee op en gaan er mee naar bed. Voor de val van de Muur en het IJzeren Gordijn ben ik enkele keren in de DDR geweest. Je realiseert je dan pas hoe een wereld er uitziet zonder een bombardement aan media. Sinds die tijd is er nogal wat aan media bijgekomen. Infobesitas ligt op de loer. Het lijkt mij dat diegene die zich bezighouden met het maken en versturen van de vele vormen van media ook realiseren dat overkill niet denkbeeldig is. Immers, de boodschap moet wel blijven overkomen! Je hebt er als maker van media niets aan als je boodschap de doelgroep niet bereikt. Interessante materie! 

Mediasmarties geeft hier aan hoe de ontwikkeling van kinderen in verschillende leeftijdsfasen  t.o.v. de media verloopt. Ik vind dat elke professional die werkt met kinderen deze informatie moet kennen. Ook zou de PABO hier iets mee moeten doen. Ik krijg wel eens de indruk dat de PABO dit onderdeel meer zou kunnen uitdiepen.

Onderzoek wijst uit dat, naast ouders en school, de media een grote invloed heeft op de (media)opvoeding van kinderen. Wanneer ouders en school de verantwoordelijkheid naar elkaar (blijven) toespelen en deze niet of nauwelijks oppakken voorzie ik dat de media vrij spel krijgen en misschien al grotendeels hebben.  

Ontdekoefeningen:

Mediagebruik in de groep:
Tijdens het geven van een ouderavond over mediawijsheid bespreek ik met het team en ouders de resultaten van de enquête die in de week voorafgaand wordt gehouden onder de kinderen van de bovenbouw. De accenten zijn per school verschillend maar alle onderzoekjes laten zien dat kinderen veel, langdurig en met weinig controle met media bezig zijn.   

Wallie-card:
Op Wikipedia wordt  deze zakelijke beschrijving van de Wallie-card gegeven.

Mijn Kind Online deed een jaar geleden hier een oproep om ervaringen met dergelijke vormen van betalen te melden en te delen. Ook in het onlangs verschenen rapport Pas op je portemonnee! (oktober 2011) wordt door MKO aandacht besteed aan de mogelijkheden en risico's.

Ding 7 Veiligheid en Pravicy

Het lijkt er op dat deze discussie pas sinds kort door een wat breder publiek wordt gevoerd dan een paar jaar geleden. Volgens mij kwam er pas wat meer aandacht voor dit onderwerp toen Wikileaks documenten online ging zetten die daarvoor slechts voor een enkeling toegankelijk waren. Het werd, naar mijn idee, een eenzijdige discussie want de vraag ging niet zo zeer over veiligheid en privacy, maar over wie is het lek en is dit diefstal.

Wikileaks, maar later ook de zaak rond het bedrijf DigiNotar en het daarop volgende initiatief Lektober , geeft aan dat overheden (toch nog vaak achter gesloten deuren) met dit probleem worstelen. Maar wordt dit ook als een probleem ervaren door de 'gewone man in de straat'. Volgens mij nog te weinig. Het filmpje Privacy Matters geeft wel een wake-up call, maar zie je ook iets gebeuren? En doet het onderwijsveld er iets mee?

Een goed initiatief vind ik het social-media-protocol van de vakbond CNV. Het geeft organisaties, dus ook scholen, de gelegenheid het onderwerp op de agenda te zetten en bespreekbaar te maken. Ik neem voor mijn blogsite in ieder geval de disclaimer over ;-)

Voor onze leerlingen zou ik zeker eens aan de slag gaan met het materiaal Databaas. Kinderen leren over veilige wachtwoorden, privacy en veiligheid op het web. 

Ook het aangehaalde artikel in mijn vorige blog Mediawijsheid in de klas uit Vives 119 is in dit kader de moeite van het lezen zeker waard. 

En dan nu .... mijn disclaimer:

© 2009 Marco Geenen. De standpunten en meningen op deze website, zijn de persoonlijke mening van Marco Geenen en staan los van eventuele officiële standpunten van AGORA en Digischool. Marco Geenen is niet verantwoordelijk voor de inhoud van uitlatingen en reacties van derden op de hier gepubliceerde stukken.

Ding 6 Kinderen 2.0

Kinderen leven IN de sociale media, 

mijn generatie MET de sociale media. 

Volgens mij maakt dit duidelijk waar de generatiekloof over gaat. Voor mij is niet het doel de kloof te beslechten, ik denk ook niet dat dit reëel  is. Wel wil ik als mediacoach bereiken dat collega's in het (AGORA) onderwijs zich bewust worden van de genoemde kloof en zich daardoor als onderwijsgevenden ook betrokken (gaan) voelen bij dit thema. Vanuit die betrokkenheid kinderen gaan coachen bij de uitdagingen, maar ook bij de risico's van het World Wide Web.

Uitdagingen: Leerkrachten ontdekken, samen met de leerlingen, de (on)mogelijkheden van de nieuwe media. Er zijn veel mogelijkheden om nieuwe media in te zetten in de dagelijkse lessen. Deze inzet geldt niet alleen voor de midden- en bovenbouw van het po, maar ook voor de onderbouw. Hier en daar zie je mooie initiatieven. Niet alleen van leerkrachten, maar ook van educatieve diensten. Een mooi voorbeeld is het project Pazzup.nl/junior In deze interactieve lessenserie wordt Hyves ingezet om met leerlingen de gevaren langs de spoorbaan te bespreken. Een deel van de communicatie tussen leerkracht en kinderen verloopt via Hyves.

Risico's: Leerkrachten weten, over het algemeen, weinig over de ins en outs van de social media en web 2.0. Ik denk niet dat zij zich dit allemaal eigen moeten maken. De kracht van leerkrachten zit meer in de 'levenservaring' en het beter kunnen duiden van informatie. Deze kennis moeten zij dan ook vooral gaan inzetten. Een mooi voorbeeld staat in Vives 119, in het artikel Mediawijsheid in de klas . Koen Steeman en John Leek vertellen hoe het kan.

De mediacoach wordt op dit moment vooral ingezet om de risico's onder de aandacht te brengen. Maar ik zie ook een rol weggelegd om juist de uitdagingen van de nieuwe media, samen met leerkrachten en kinderen, te vinden en in te zetten. De mediacoach kan ingezet worden als vraagbaak, katalysator, coach en mediator.

Een Exploratorium, zoals op 2 november 2011 in Arnhem werd geopend, kan voor leerkrachten en studenten een goede plek zijn om zich verder te bekwamen. Ik hoop dat er meer van deze plekken in  Nederland geopend worden!

Met het verschijnen van de nieuwe media is onze maatschappij wezenlijk aan het veranderen. Het onderwijs zal daar iets mee moeten doen. Geen knoppencursus, maar een aanpak volgens het TPACK model. Voor mij is dit een uitdaging! Voor u ook? Belt u de helpdesk of gaat mee op ontdekkingsreis?

    

Cultuur Centraal - Mediawijsheid

(foto: NOMC)

Woensdag 4 november werd door de provincie Noord-Holland de bijeenkomst 'Cultuur Centraal' georganisserd. De provincie is actief als het gaat om het bevorderen van cultuur in het onderwijs voor PO en VO.

De provincie heeft hiervoor twee subsidieregelingen beschikbaar gesteld:

• De flitsregeling basisscholen
• Samenwerkingsprojecten

De middag stond in het teken van mediawijsheid.

Verschillende sprekers openden de middag. John Leek, hoofd educatie en projectleider Mediawijsheid van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid, besprak het verschil tussen media-educatie en mediawijsheid.

Bamber Delver, directeur van Stichting Kinderconsument, ging in op de opkomst van de WiFi generatie.

Na de inleidingen was er gelegenheid om de mediamarkt (niet de winkel!) te bezoeken en diverse workshops.

Workshop 23 dingen

In deze workshop vertelde Edo Postma van ProBiblio over het nut 'Web 2.0' toepassingen in de bibliotheken en scholen. In deze cursus, geschreven door Helen Blowers onder Creative Commmons licensie, krijgen medewerkers van bibliotheken en leerkrachten VO opdrachten om het 'Web 2.0' te leren kennen. Tevens worden ze uitgedaagd toepassingen voor het eigen werkveld te bedenken. De cursus wordt volgens de principes van het nieuwe leren aangeboden. Binnenkort is er ook een cursus beschikbaar voor het PO. Meer informatie is verkrijgbaar bij de plaatselijke bibliotheek en ProBiblio of op de website.

Workshop Games in de klas

Jeroen Kraak, directeur van TGS, hield een inleiding over de stand van zaken met betrekking tot het ontwikkelen van games. Men gaat er vanuit dat iemand een gamer is als hij/zij drie uur of meer per week computerspellen speelt. Er zijn verschillende soorten games, zoals avontuur, actie, puzzel, etc.

Een game is aantrekkelijk als deze grafisch er goed uitziet, er een gameplay (ervaring) aanwezig is, als leuk worden ervaren en er een vorm van multiplay (samen spelen) aanwezig is.

Enkele suggesties voor gebruik in de klas zijn:

• Rekenweb
• Robbie Konijn (PEGI 3+)
• Anno 1404 (PEGI 7+)
• My Word Coach (PEGI 3+)
• Spoor (PEGI 12+)

Tot slot

Tijdens de workshop '23 dingen' werd een filmpje uit de cabaretvoorstelling van Ernst van der Pasch getoond. Hij vertelt aan zijn kinderen hoe het 'digitale leven' was toen hij kind was.